“Gewoon doen” – de loopbaan van Peter Koevoets
Na 50 werkjaren neemt chef-monteur Peter Koevoets afscheid van het werkende leven.
Een nuchtere vakman die altijd met beide benen op de grond bleef staan en vooropging met zijn aanpak: vertrouwen geven, proberen en vooral gewoon dóen.
Gewoon doen is al die jaren mijn motto geweest
Van droom als vrachtwagenchauffeur naar vakman in de installatietechniek
Toen Peter van school kwam, was hij 17 en had hij één plan: vrachtwagenchauffeur worden.
Een maatje was hem nét voor - hij kreeg de baan die Peter wilde. Hij ging aan de slag als hulponderhoudsmonteur en belandde later in de productie bij Keller Keukens in Roosendaal.
Hij deed dat werk een jaar en had het op zich prima naar zijn zin, maar toch wrong er iets.
“Tussen die muren… dat was niks voor mij. Ik wilde naar buiten.”
Bij zijn volgende baan, waar hij kasten naar nieuwbouwwoningen sjouwde en hielp met het plaatsen ervan, maakte hij voor het eerst echt kennis met de bouw. Dat voelde meteen goed.
Daarna volgde zijn diensttijd bij de marine, waar hij bij de brandweer zat. Na die periode werd hij vrijwilliger bij de brandweer in Roosendaal – iets wat hij jarenlang met plezier heeft gedaan.
Toen hij later zonder werk kwam te zitten, kreeg hij op het arbeidsbureau een advies dat zijn carrière bepaalde en wat nu weer actueler dan ooit is:
“Als je loodgieter wordt, zit je nooit meer zonder werk.”
Hij volgde een cursus van negen maanden in Breda, leerde alles van het vak – van gietijzer en afvoeren tot het werken met lood en zink. Intussen trouwde hij ook nog even én kocht hij een huis, wat hij helemaal verbouwde. Typisch Peter: gewoon gaan, en het komt goed.
Van vader op zoon
Peter en zijn vrouw hebben twee zoons. Allebei slim, allebei goed in leren – maar zijn oudste, Dennis, voelde er uiteindelijk toch meer voor om de kant van zijn vader op te gaan: lekker met je handen werken.
Na een korte omweg via een boekhoudopleiding kwam Dennis alsnog in de bouw terecht, bij hetzelfde installatiebedrijf als waar Peter toen werkte. Peter werd zijn leermeester.
Mensen vroegen: “Kan je met je zoon werken? Dat gaat perfect”, zei ik.
We zeiden niet veel, we deden gewoon ons werk.”
Jarenlang werkten ze samen op de bouw, tot Dennis verderging als zzp’er – iets waar Peter zichtbaar trots op is.
Chef-monteur, mensenmens en… ‘de vakantieman’
In 2016 kwam Peter bij Giesbers als chef-monteur. Hier was hij vanaf het eerste moment op zijn plek.
“Het mooiste aan mijn werk? Het omgaan met mensen. Ik ben echt een mensenmens.”
Vooral met jonge monteurs had hij een klik. Bij hem stonden ze niet alleen fittingen te schuren, maar mochten ze stap voor stap het vak écht leren.
“Je leert niks van alleen maar schuren. Bij mij mochten ze dingen proberen.
En als het niet goed was, deden ze het nog een keer.
Je moet ze vertrouwen geven – dan zie je vanzelf of iemand geschikt is voor die zelfstandigheid.”
Zijn favoriete type project bleek de renovatie:
“In renovatie staat niet alles op papier. Je maakt een koker open en denkt: wat ís dit?
Dan moet je met je ervaring en creativiteit iets nieuws bedenken. Dat heb ik altijd het leukste gevonden.”
In nieuwbouw genoot hij vooral van het afmonteren – hoe luxer de badkamer, hoe leuker.
En, zoals hij zelf zegt: de collega’s maakten het af.
Om zijn in de loop van de jaren ontwikkelde bijnaam moet hij nog altijd lachen:
“De vakantieman - Twee weken voor kerst ging ik steevast naar de zon.”
Samen met zijn vrouw geniet hij al jarenlang van deze winterzonvakanties. Net als van salsadansen, wat hij 18 jaar lang heeft gedaan – een kant van Peter die je misschien niet direct verwacht.
Leren, meedenken en een laatste advies
Uitdagingen hielden Peter gedurende zijn tijd bij Giesbers scherp. Een bouw die te lang duurde, vond hij maar saai; afwisseling hield hem in beweging. Plotselinge veranderingen vond hij vroeger lastig, maar dat leerde hij met de jaren steeds beter los te laten.
“Je bent nooit te oud om te leren. Ook niet van jonge monteurs. Hun ideeën moet je niet meteen wegwuiven.”
Naast zijn werk zat Peter bijna zes jaar in de Ondernemingsraad. Dat gaf hem een andere kijk op het bedrijf en meer betrokkenheid bij beslissingen.
“De OR is nog best onbekend, zeker op de bouw. Maar we zijn er juist ook voor die collega’s.
In onze actieve jaren hebben we best wat voor elkaar gekregen. Daar ben ik trots op.”
Zijn advies aan de nieuwe generatie monteurs vat hij samen in één duidelijke boodschap:
“Luister goed naar de chef-monteur – die heeft ervaring en weet waar hij het over heeft. Denk niet te snel: ik weet het allemaal wel. Kijk goed, luister goed, dan komt het echt wel goed. En zeker niet onbelangrijk: geloof in jezelf.”
Nog deze week vertrekt Peter naar Kaapverdië om van de zon te genieten – zónder maandagochtendplanning in zijn achterhoofd 😉
Peter, bedankt voor je inzet, je humor, je verhalen en je vakmanschap – En nu: lekker genieten van je pensioen!